ZEN GOEROE

19 september 1969

In een café met veel visnetten aan het plafond lees ik de krant. The Who heeft een rockopera gemaakt en treedt daar volgende week mee op in Amsterdam. Moet ik daar heen eigenlijk? The Beatles doen tegenwoordig aan meditatie. Iets dat ™ heet en is uitgevonden door ene Maharishi Mahesh Yogi.Op de radio boven de bar klinkt “Zen” uit de musical Hair.

Hoe toepasselijk.

Ik denk al een tijdje na over wat ik wil in mijn leven. Ga ik door op de weg van nu of wil ik erachter komen of er meer is tussen Hemel en Aarde. Wat de zin is in mijn leven. Moet ik doorgaan met de nutteloze zaken waar ik nu mee bezig ben..

Veel boeken over spiritualiteit heb ik al gelezen maar ze laten nogal wat vraagtekens achter.Er blijken zelfs onnoemelijk veel tegenstrijdigheden te bestaan in de wereld van de spiritualiteit.

Daarom loop ik de kroeg uit en loop naar een Meditatiecentrum met een zogenaamde “ZEN-Goeroe” aan het hoofd daarvan. Hij zit daar al een tijdje en het wordt tijd dat ik bij hem wat antwoorden ga krijgen.

Na binnenkomst vraag ik de Goeroe naar de tegenstrijdigheden in spiritualiteit.
De Goeroe sluit zijn ogen en zegt: “Als je moet vragen wat jazz is, zul je het nooit weten.”
Daar moet ik even van slikken. En ik vraag voor alle zekerheid of hij mijn vraag wel heeft begrepen.
Weer sluit de Goeroe zijn ogen: “Als je moet vragen wat jazz is, zul je het nooit weten.”

Het begint mij te vervelen, dus antwoord ik: “Ik zag onlangs iemand pissen in de Kalverstraat. Ik dacht: Is dit het einde van de beschaving zoals wij die kennen? Of is het gewoon iemand die pist in de Kalverstraat?”
De Goeroe opent zijn linker oog. Wijdopen! Alsof hij het in de ashram hoorde donderen. En fluistert: “Ik ben ontzet over mensen die het universum willen ‘kennen’ terwijl het al moeilijk genoeg is om je weg te vinden in de PC Hooftstraat”.

Daar moet ik over nadenken. Wat is dit voor rare man. Ik bedoel, ik stel toch een gewone serieuze vraag. Dus merk ik op: “u bedoelt dus eigenlijk dat als iemand de kat uit de boom kijkt, dat dan de brandweer minder werk heeft?”
De Goeroe sluit zijn linkeroog en opent zijn rechteroog, zwijgt even, en zegt dan:
“De reden waarom engelen kunnen vliegen, is dat ze zo licht over zichzelf denken.”
Ik raak intussen steeds meer ontmoedigd en merk op: ’en nu, Goeroe? ik voel mij steeds meer ontmoedigd, wat raadt u mij aan?”
Goeroe sluit zijn rechteroog en zegt: ”Moedig anderen aan.”

‘Ja hallo’, roep ik verontwaardigd. ‘Daar heb ik wat aan! Ik vraag gewoon aan u wat u van al die tegenstrijdigheden vindt in de spirituele wereld. Geef nu eens een normaal antwoord.’
Nu gaan beide ogen van de Goeroe open. Hij kijkt mij strak aan en zegt: “Niemands mond is groot genoeg om het geheel uit te spreken.”

Ik zucht en sta op: ”Sorry dat ik u lastig viel met mijn eh…domme vragen.. U zult mij wel niet zien zitten, dus ga ik maar even staan.”
Nu lacht de Goeroe breed en tegelijkertijd vriendelijk: ‘Ga, beste jongen. En bedenk: hij die een vraagt stelt is maar een dwaas gedurende één minuut. Hij die niet vraagt, blijft een dwaas voor eeuwig.’

Ik dank de Goeroe, voor tja…wat eigenlijk, en verlaat het pand. Weer een ervaring rijker en een illusie armer. Hoewel…over dat laatste, daar ben ik nog niet helemaal uit..Mij wacht nog een lange zoektocht, ben ik bang.
Maar je accepteert het. Wat moet je anders..

Pankoek

17 AUGUSTUS 1969





Het was me het weekje wel. Eerst vorige week het bericht dat Sharon Tate, vrouw van Roman Polanski werd vermoord door ene Charles Manson en gister de opening van het Woodstock festival. Mijn favorieten, Crosby, Stills, Nash & Young schijnen daar op te treden.

De kroeg waar ik nu zit moet het doen met Lily the Pink van Scaffold die uit een armetierig transistorradiootje op de bar schettert.
Maar oké, ze hebben een kleuren tv op de bar staan en dat vergoed veel.

Ik zit samen met Helen, een vriendin, die sinds kort een baan heeft als lerares Nederlands , aan een tafeltje.
Heel opzichtig heeft zij het nieuwe boek van Jan Wolkers voor zich op tafel gelegd.Turks Fruit. Ze vindt dat zij niet altijd voor vol wordt aangezien. Vandaar.. Of misschien ook niet.

Greet die al jaren in deze kroeg werkt, brengt ons twee rum cola’s.
‘Jij komt toch altijd met die, kom hoe heet ze ook weer, Dora hier?,’ vraagt ze met opgetrokken wenkbrauwen..
‘Ja, klopt. Op de even dagen. Op de oneven dagen met Helen hier.’

‘En wat doet eh…Helen voor werk,’ vraagt ze nu met één wenkbrauw opgetrokken.
‘Helen is lerares Nederlands,’ antwoord ik zuchtend. Kun je daar iets mee?’
‘Niet echt nee. Kun je dat tuig een beetje aan?,’ vraagt ze nu rechtstreeks aan Helen.
‘Met moeite,’ zegt Helen. ’Je maakt van alles mee in het onderwijs. Van kinderen waar je in de gang overheen moet stappen omdat ze volledig stoned op de grond liggen, tot leerlingen die bereid zijn een mes in je donder te steken als je ze voorzichtig probeert uit te leggen dat een joint roken niet mag op school.’ Kalm steekt ze een Gauloise sigaret op. Zelf pak ik een Cabbalero.

‘Ja, nou, ik heb ook Nederlands gestudeerd,’ zegt Greet. ‘Maar daar ben ik maar mee gestopt. Ik bedoel, er klopt toch niets van onze taal?’
‘Hoezo niet?,’ vraagt Helen.
‘Nou, die onzinnige tegenstrijdigheden. Vroeger bijvoorbeeld, was het ‘pannekoeken.’ Nu moet het ineens ‘pannenkoeken’ zijn. Dat is in geen enkel andere taal zo. En het is in beide gevallen nog fout ook. Zeg dan gewoon pankoek. Ik bedoel, we zeggen toch ook niet grassensprietjes of wassenmand? Of kinderenfietsje?’

Helen kijkt haar sprakeloos aan.
‘Ja, daar heeft u niet van terug hè, mevrouw de lerares Nederlands?’
‘Ik voel mij een behoorlijke zielpoot na jouw duidelijke uitleg,’ reageert Helen.
‘Blij dat je het toegeeft,’ zegt Greet tevreden.’
‘Willen jullie nog wat drinken?’
‘Ja, doe mij maar een bord vissensoep,’ zeg ik vriendelijk lachend.
Even is Greet stil. Dan: ‘wil jij me effe niet in de zeik nemen,ja!’
‘Sorry, Greet. Ik zal het niet meer doen. Doe dan maar een bord kipsoep..’

Lily the Pink is overgegaan in Venus van Shocking Blue en Greet knalt de radio uit. Snel zet ze de TV aan. Rutger Hauwer als Floris. In zwart-wit. Dat dan weer wel…