Het was me het weekje wel. Eerst vorige week het bericht dat Sharon Tate, vrouw van Roman Polanski werd vermoord door ene Charles Manson en gister de opening van het Woodstock festival. Mijn favorieten, Crosby, Stills, Nash & Young schijnen daar op te treden.
De kroeg waar ik nu zit moet het doen met Lily the Pink van Scaffold die uit een armetierig transistorradiootje op de bar schettert.
Maar oké, ze hebben een kleuren tv op de bar staan en dat vergoed veel.
Maar oké, ze hebben een kleuren tv op de bar staan en dat vergoed veel.
Ik zit samen met Helen, een vriendin, die sinds kort een baan heeft als lerares Nederlands , aan een tafeltje.
Heel opzichtig heeft zij het nieuwe boek van Jan Wolkers voor zich op tafel gelegd.Turks Fruit. Ze vindt dat zij niet altijd voor vol wordt aangezien. Vandaar.. Of misschien ook niet.
Heel opzichtig heeft zij het nieuwe boek van Jan Wolkers voor zich op tafel gelegd.Turks Fruit. Ze vindt dat zij niet altijd voor vol wordt aangezien. Vandaar.. Of misschien ook niet.
Greet die al jaren in deze kroeg werkt, brengt ons twee rum cola’s.
‘Jij komt toch altijd met die, kom hoe heet ze ook weer, Dora hier?,’ vraagt ze met opgetrokken wenkbrauwen..
‘Ja, klopt. Op de even dagen. Op de oneven dagen met Helen hier.’
‘Jij komt toch altijd met die, kom hoe heet ze ook weer, Dora hier?,’ vraagt ze met opgetrokken wenkbrauwen..
‘Ja, klopt. Op de even dagen. Op de oneven dagen met Helen hier.’
‘En wat doet eh…Helen voor werk,’ vraagt ze nu met één wenkbrauw opgetrokken.
‘Helen is lerares Nederlands,’ antwoord ik zuchtend. Kun je daar iets mee?’
‘Niet echt nee. Kun je dat tuig een beetje aan?,’ vraagt ze nu rechtstreeks aan Helen.
‘Met moeite,’ zegt Helen. ’Je maakt van alles mee in het onderwijs. Van kinderen waar je in de gang overheen moet stappen omdat ze volledig stoned op de grond liggen, tot leerlingen die bereid zijn een mes in je donder te steken als je ze voorzichtig probeert uit te leggen dat een joint roken niet mag op school.’ Kalm steekt ze een Gauloise sigaret op. Zelf pak ik een Cabbalero.
‘Helen is lerares Nederlands,’ antwoord ik zuchtend. Kun je daar iets mee?’
‘Niet echt nee. Kun je dat tuig een beetje aan?,’ vraagt ze nu rechtstreeks aan Helen.
‘Met moeite,’ zegt Helen. ’Je maakt van alles mee in het onderwijs. Van kinderen waar je in de gang overheen moet stappen omdat ze volledig stoned op de grond liggen, tot leerlingen die bereid zijn een mes in je donder te steken als je ze voorzichtig probeert uit te leggen dat een joint roken niet mag op school.’ Kalm steekt ze een Gauloise sigaret op. Zelf pak ik een Cabbalero.
‘Ja, nou, ik heb ook Nederlands gestudeerd,’ zegt Greet. ‘Maar daar ben ik maar mee gestopt. Ik bedoel, er klopt toch niets van onze taal?’
‘Hoezo niet?,’ vraagt Helen.
‘Nou, die onzinnige tegenstrijdigheden. Vroeger bijvoorbeeld, was het ‘pannekoeken.’ Nu moet het ineens ‘pannenkoeken’ zijn. Dat is in geen enkel andere taal zo. En het is in beide gevallen nog fout ook. Zeg dan gewoon pankoek. Ik bedoel, we zeggen toch ook niet grassensprietjes of wassenmand? Of kinderenfietsje?’
‘Hoezo niet?,’ vraagt Helen.
‘Nou, die onzinnige tegenstrijdigheden. Vroeger bijvoorbeeld, was het ‘pannekoeken.’ Nu moet het ineens ‘pannenkoeken’ zijn. Dat is in geen enkel andere taal zo. En het is in beide gevallen nog fout ook. Zeg dan gewoon pankoek. Ik bedoel, we zeggen toch ook niet grassensprietjes of wassenmand? Of kinderenfietsje?’
Helen kijkt haar sprakeloos aan.
‘Ja, daar heeft u niet van terug hè, mevrouw de lerares Nederlands?’
‘Ik voel mij een behoorlijke zielpoot na jouw duidelijke uitleg,’ reageert Helen.
‘Blij dat je het toegeeft,’ zegt Greet tevreden.’
‘Willen jullie nog wat drinken?’
‘Ja, doe mij maar een bord vissensoep,’ zeg ik vriendelijk lachend.
Even is Greet stil. Dan: ‘wil jij me effe niet in de zeik nemen,ja!’
‘Sorry, Greet. Ik zal het niet meer doen. Doe dan maar een bord kipsoep..’
‘Ja, daar heeft u niet van terug hè, mevrouw de lerares Nederlands?’
‘Ik voel mij een behoorlijke zielpoot na jouw duidelijke uitleg,’ reageert Helen.
‘Blij dat je het toegeeft,’ zegt Greet tevreden.’
‘Willen jullie nog wat drinken?’
‘Ja, doe mij maar een bord vissensoep,’ zeg ik vriendelijk lachend.
Even is Greet stil. Dan: ‘wil jij me effe niet in de zeik nemen,ja!’
‘Sorry, Greet. Ik zal het niet meer doen. Doe dan maar een bord kipsoep..’
Lily the Pink is overgegaan in Venus van Shocking Blue en Greet knalt de radio uit. Snel zet ze de TV aan. Rutger Hauwer als Floris. In zwart-wit. Dat dan weer wel…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten